.
Şimdi son kez yazıyorum, gidişimin ardındaki ELVEDA gerçeğini…Aylardan temmuz, kasvet var, dışarısı efkar, Ankara avuçlarımda ve kalemimin mürekkebi oluyorsun. Giderken bile hüzünlüyüm ve hala kalbimde mührün. Aşkın yadigar kalıyor sadece başka bir şey yok. Bir zemherinin kuşanmışlığı yaşadıklarım. Tutkunun alevleri yakarken ve akarken ılık ılık bakışların, sevgimin depremi yaşadıklarım.Sevgin , başka susamış gönülleri ısıtmada hala ve aydınlatmada başka iklimleri... senden bana kalan artçı şoklar üzerimde ve sıfır noktamda hayalin hala kuşatmada. Her kendimi atışımda sokaklara, gittiğim şehirlerin senden kalan hatıraları kapatıyor caddeleri . Bazen ortaçağda büyücü oluyorsun, bazen kraliçe, bazen Ankara' da minik bir narçiçeği...Aylardan hüzünlü mayıs. Ama sen hatırlamazsın , hiç bu kadar anlamlı olmamıştı hicran ve hiç bu kadar yakın olmamıştım vuslata. Meğer seni kayıp etmek benim gidişim, benim gidişim sana kavuşmakmış! Şimdi hayalin var tek hatıra kalan ve ben mayıslı kilometrelerde hala dolanıyorum...Hiç bir zaman bana ait olmayan yüreğine ulaşamadan sessizce ELVEDA diyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
LÜTFEN DÜŞÜNCELERİNİZİ YAZINIZ