Ankara ve Yağmur

Unutmadım ama unutmuş gibi yapıyorum,
yağdıkça Ankara'ya bende gizliden ağlıyorum

Yağmur.. O kadar çok yağ ki
sil süpür bütün ihanetleri
o kadar sert yağ ki,
duramasın hiç bir yalan ayakta
çöksün diz üstü ve kalsın çaresiz..
O kadar yağ ki sağnak
Ankara da eşlik etsin bana ağlayarak..

Ankara bugün sal bütün ayazını
bir tek ayazın ciğerlerimi doldurduğunda
unutuyorum yalnızlığımı
birtek ayazının titretmesi alıyor
içimdeki ihanetin ürpertisini
bir tek sert rüzgaların bahane oluyor
donuk bakan gözlerimin, yaşarmasına

Ankara öyle karanlık ol ki bugün bana
ne gittiğim yolu bulayım
nede geri dönebileyim
ne bir yol sorayım ne bir derman bulayım

Ankara bu günden sonra
ne süpriz yap bize nede bir tesadüf hazırla
yani kesişmesin hiç gittiğimiz sokakların ucu
yani bir daha bulunmayalım aynı ortamda
yani gelmeyelim mümkünse
birdaha göz göze
yani artık kalbim hızlı çarpmasın eskisi gibi,

yani Ankara ne beni göster ona
nede onu çıkar bir daha karşıma...

 
16 Ocak 2013
1.53

 ALİ DÜZ