Merhaba EYLÜL, 00:01
Bu belki de son mektubum , okuyunca hüzünlenecek belki de dudağında acı bir tebessüm tomurcuklanırken, gözlerin mutlulukla mutsuzluk arası ışıldayacak,. Yada ne bileyim yüreğinden anlamsızca bir şey akıp gidecek işte…
Bilir misin , yaşamın içersindeki en zor şeylerden biriside MERHABA diyerek birleşen ellerin ELVEDA diyerek ayrılmasıdır. Hüzünler oluşur sebepsiz, kaygılar tasalar başlar. Yaşamın sonu gelmiştir sanki. Çaresizlik, eline ayağına vede hayatına kilit olur. Bilemezsin ! Bulamazsın bir çıkış yolu , Ve ben vedaları sevmem.
Hadi sen yolcu et beni …
Oysa Alışmıştım sana ! Sevmişdim. ..
Hemde çok sevdim. Bir derdim var bin dermana değişmem demiştim. Yine değişmem. Diyecen ki niye ? İşte öyle ..
Sen ki yanımdayken bile özlediğimsin. Gözlerine doyamadığım, ellerini tutamadığım, doyasıya sarılamadığımsın. Yüreğimdeki çiçeğimsin.Canım diyemediğimsin. Bir o kadarda benim özelimsin. Ben ne kadar yakınsam sana, sen o kadar uzaksın işte. Diyecen ki niye işte öyle.
Canım ,Bitanem EYLÜL’üm lütfen bu densizce mektubumu bağışla. Yıllar sonra ilk defa birine içimdekileri söylemek geliyor. Galiba paylaşmak istedim dahası boşalmak istedim aylarca boşu boşuna hasret kalan sevgime inat. Senin hiç suçun yok bu sevgide ,sevilmekten başka. Biliyorum Sen istemedin sevmemi. Yürek bu söz dinlemiyor işte…
Sen haklıydın. Zaman ilerledikçe yangında büyüyor, sevgi de. Sonu olmayan dipsiz kör bir kuyuya dönüşüyor. İstekler arzular gelişiyor. Tutmam dediğini tutmak, sarmam dediğini sarılmak istiyor insan. Dokunmak istiyor tenine saçlarına . Diyecen ki niye ? İşte öyle…
EYLÜL’üm Kirlendiğse sevgiler, pekde önemli değildir gitmeler. Dedimya ben vedaları sevmem. Hadi sen yolcu et beni ..
Diyecen ki niye ? İşte öyle…
Yüreğinde açan Sevgi Çiçeklerinin Hiç solmaması dileklerimle…
Bilir misin , yaşamın içersindeki en zor şeylerden biriside MERHABA diyerek birleşen ellerin ELVEDA diyerek ayrılmasıdır. Hüzünler oluşur sebepsiz, kaygılar tasalar başlar. Yaşamın sonu gelmiştir sanki. Çaresizlik, eline ayağına vede hayatına kilit olur. Bilemezsin ! Bulamazsın bir çıkış yolu , Ve ben vedaları sevmem.
Hadi sen yolcu et beni …
Oysa Alışmıştım sana ! Sevmişdim. ..
Hemde çok sevdim. Bir derdim var bin dermana değişmem demiştim. Yine değişmem. Diyecen ki niye ? İşte öyle ..
Sen ki yanımdayken bile özlediğimsin. Gözlerine doyamadığım, ellerini tutamadığım, doyasıya sarılamadığımsın. Yüreğimdeki çiçeğimsin.Canım diyemediğimsin. Bir o kadarda benim özelimsin. Ben ne kadar yakınsam sana, sen o kadar uzaksın işte. Diyecen ki niye işte öyle.
Canım ,Bitanem EYLÜL’üm lütfen bu densizce mektubumu bağışla. Yıllar sonra ilk defa birine içimdekileri söylemek geliyor. Galiba paylaşmak istedim dahası boşalmak istedim aylarca boşu boşuna hasret kalan sevgime inat. Senin hiç suçun yok bu sevgide ,sevilmekten başka. Biliyorum Sen istemedin sevmemi. Yürek bu söz dinlemiyor işte…
Sen haklıydın. Zaman ilerledikçe yangında büyüyor, sevgi de. Sonu olmayan dipsiz kör bir kuyuya dönüşüyor. İstekler arzular gelişiyor. Tutmam dediğini tutmak, sarmam dediğini sarılmak istiyor insan. Dokunmak istiyor tenine saçlarına . Diyecen ki niye ? İşte öyle…
EYLÜL’üm Kirlendiğse sevgiler, pekde önemli değildir gitmeler. Dedimya ben vedaları sevmem. Hadi sen yolcu et beni ..
Diyecen ki niye ? İşte öyle…
Yüreğinde açan Sevgi Çiçeklerinin Hiç solmaması dileklerimle…
Ferhat Ali Turan
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
LÜTFEN DÜŞÜNCELERİNİZİ YAZINIZ