AŞK

Karmaşık duygu zincirleri vurulmuşken yüreğine,habire debelen dur
dipsiz kuyularda. Sahil çiçekleri açarken yüreklerde, yakamozlar oynaşırken yıldızlarla sen ! çaresizce çıkışlar ara hırçınlaşarak bilmeden, yıkarak sevgi duvarlarını.
Kimi zaman umut dağıtır yürekler, yüzlerde tebessüm tomurcuklandırarak. Kimi zaman öfke olur yaşam, diller bıçak gibi,doğrar geçer ne varsa güzellikten yana.
Oysa mutluluk değil midir aranan? Arandıkça mutsuzluğu yaratan. Değil mi ki tutmak ellerinden, değil mi ki sarılmak sevgiyle, değil mi ki kokusunu duymak yüreğinin derinliklerinde. Değil mi ki aramak onu yanında olmadığında. Değil mi ki mutluluğun adı, beklemek hasretle bir anlık dokunuş ve gülümseme için.
Nedir öyleyse yüreğinde karartığın bu sevgi. Düşün kaç kez soyundu ağaçlar çıplaklığa. Düşün ki kaç kez yaşam verdi toprak inat edercesine. Düşün ki göreceksin, ölü sandığın ağaçlar, sana mayıs çiçekleriyle geri dönecekler.
Ve bir ozanın dediği gibi " sende yüreğinde sevgiye yer aç " çünkü var yüreğinde gözlerin..

ferhat Ali TURAN