SEN VE BEN

Saat şu an gecenin 4 ü ve ben hala senden yani seni düşünmekten kurtulmaya çalışıyorum , ama yapamıyorum. Bütün çabama rağmen hemde. Seni düşünmelerimi nasıl söylesem bilmiyorum ki...
Seni , hissettiklerini düşünmek canımı yakıyor. Şiirler , mektuplar tüm o yazılar ...
Sahiplenmediğimi söylediğin ama aslında defalarca evet defalarca okuduğum tüm o yazılar. Düşünüyorum da bir insan hissetmeden , içinde yaşatmadan , gerçekten sevmeden birşeyler yazabilir mi diye ? Ama sanırım ufak birşey bile karalayamaz.
Düşünüyorum sen beni gerçekten seviyor musun diye ?
Bir tarafım hissediyor ama diğer tarafım inanmak istemiyor. İnanıp yine yaralanmaktan korkuyorum. Çünkü ben neye inandığsam hep yanıldım. ve hep canım yandı. Fazlasına dayanacak gücümde kalmadı artık. Bu yüzden neye inanacağımı bilmiyorum.
İkimizi düşünüyorum , ikimizde farklıyız ama aslında bir o kadar da birbirimize benziyoruz. Belkide tek fark yaşlarımız. Elimizdekiler neredeyse aynı (yanlış kararlar,yanlış seçimler ve yanlış insanlar) Bizimkisi sanırım zamanlama hatası, birbirimiz için geç kaldık.
Ben bu soruyu cevaplayamıyorum sen gerçekten seviyor musun? Kahretsin net bir cevabım bile yok. Bunu sen cevapla , ben yanlış cevaplardan bıktım usandım.
Sana direnmekten yoruldum , aynı şekilde canımın yanmasından da mutsuzluklardan da yoruldum.

Narçiçeğin